محمد بن جریر طبری در سال ۲۲۴ هجری قمری برابر با ۲۱۸ هجری شمسی در آمل چشم به جهان گشود وی در عین مورخ بودن مفسری پرتوان نیز بود،     ایشان کتاب    تاریخ طبری  (  تاریخ الرسل و الملوک یا تاریخ الامم والملوک )را نگاشت که در آن وقایع به ترتیب سال تنظیم شده و تا سال ۳۰۲ هجری را در برمی گیرد.

تاریخ طبری توسط مرحوم ابوالقاسم پاینده در سال ۱۳۵۲ ترجمه و توسط انتشارات بنیاد فرهنگ در 15 جلد منتشر شد .پس از انقلاب این کتاب در 16 جلد توسط انتشارات اساطیر در سالهای 1362 تا 1365 چاپ و عرضه گردید.جلد16مربوط به نویسنده  دیگر و وقایع بعد از302هجری است.

طبری برای بیان یک موضوع روایتهای متعدد موجود را می آورد. و در واقع اعتقاد خاصی به شعور  مخاطب دارد. و سفرهایی که به سوریه ومصر و کشور های خاورمیانه داشت. موجب دید  وسیع او در گردآوری این مجموعه ماندگار در تاریخ شده است. تصویر قسمتی از کتاب تاریخ طبری جلد دوم .وجلاددر مجازات طالوت که ستمگر شده بود. و با داوود و خردمندان قوم دشمنی میکردمیگوید. آیا خروسی برای بیداری باقی است.؟